sabahlamak

sabaha karşı 5 civarıydı, hafif bir ruzgar esti pencereden kavurucu agustos sicaginda, gunun ilk ruzgariydi, gun icinde nefes aldigini hissettigin tek andi o an. perdelerle birlikte kultablasindaki kulleri de savurdu ruzgar, uzaktan izledi ruzgarin savuruslarini tipki dort yildir hayati elinde olmadan nasil savrulduysa kuller de oyle degisik yerlere savrulmustu, olaylar silsilesi bir kulu bile savuruyorken onun hayatini savurmasi pek tabiiydi, umarsizligina umarsizlik katarak varsin savrulsun dedi, madem
bir kez hayata gelmisti...