her defasında kendime yenilmekten bıktım.Yüzünü göremezken o kadar güzeldi ki her şey nereden çıktın tekrar karşıma?Şimdi ben hep geçmişe bağlı yaşıyorum.Her gece hıçkıra hıçkıra ağlıyorum yatağımda pikeyi ısırarak sana küfürler ediyorum annem ve ya babam duymasın diye.Yeminler ediyorum ard arda bir daha seni aramayacağıma,sana mesaj atmayacağıma,seni düşünmeyeceğime dair ve sonra tekrar küfür ediyorum.Siktir git demek istiyorum yüzüne bakarak.Gözlerine gözlerimi kenetleyip içimdeki nefreti sana hissettirene kadar siktir git demek istiyorum.Seni seviyorum diyorsun ya o an siktir git dememek için kendimi zor tutuyorum.Özledim diyorsun o zaman da siktir git demek istiyorum.Her söylediğin o kadar yavan ki..Sen artık bende o kadar basitsin ki..Alışmışım sana içimde küçücük bir parçan kalsa da onu söküp atamıyorum.O parçaya da siktir git demek istiyorum.Her yalanından sonra avaz avaz siktir git demek istiyorum.Seni perişan etmek için planlar yapıyorum,beynimi o kadar çok oyalıyorsun ki beynimden de siktir git.bu dünyadan siktir git.

Senle ben uzun zaman önce birbirimizi arıyorduk eksiktik çünkü.Bir yerde buluştuk tamamlandık.Öyle bir kenetlendik ki öyle bir inandım ki ayrılamayacağımıza,tekrar eksilemeyeceğimize..Bazen bir son hayal ediyordum bizim için.Öyle bir sondu ki ancak masallarda olabilirdi.Bana göre bizim yaşadığımız da bir masaldı ileride torunlarımıza anlatacağımız.Nereden bilebilirdim ki masalımızın çok basit bir şekilde biteceğini.Beni hiç düşünmeden tek bir kelimeyle silebileceğini.Tek bir kelime..söyledin ve ben eskisinden daha da eksildim.paramparça oldum.gözle görülemeyecek parçalara ayrıldım.sen tek bir hasar almadan ayrıldın bu masaldan mutlusun ve kim bilir neredesin.4 yıl geçti,her geçen gün parçalarımı topluyorum.Öyle bir dağıtmışsın ki beni hala tamamlanamadım,kim bilir parçalarım neredeler?