nedense hep depresifken bloguma sarılıyorum.regl döneminde çikolata aşermek gibi bişey bu.yazıyorum yazıyorum ve kaydı yayınlaya basıyorum.kontrol dahi etmiyorum.muhtemelen çok bayıcı şeyler yazıyorum.
sonra ne mi yapıyorum.
durum çok vahim değilse tv karşısına geçip önüme bilimum çikolata ve cips koyuyorum.yiyorum yiyorum sonra da aynanın karşısında göbeğime bakıyorum.
fakat durum über vahimse ağlıyorum bazen elime geçeni havada uçuşturuyorum.aama elime geçenin ağır,kırılacak bir cisim olmamasına özen gösteriyorum.bişeyler kırılsın,masraf çıksın ve ya apartmana rezil oluyım istemem.her neyse.göbeğime baktıktan sonra ağzımdan çıkan küfürlerden kombinasyon yapıp anlamlı anlamsız olduğunu düşünmeden cümleler kuruyorum.ağlamaktan da bir süre sonra sıkılıyorum ve yüzümü yıkamaya gidiyorum.
utanarak söylüyorum ki : aynanın karşısına geçip bakıyorum güzel mi çirkin mi ağlıyorum diye..

kayışı kopardım iyice.